پریروز - داخلی - خانه پیرزنها

پیرزن بر روی تختخواب چوبی خود که جیرجیرکی شده برای خودش ، خواب سحرگاهی شیرینی را تجربه می کند.

باد اردیبهشتی بهار از لای درزهای پنجره نوساز خانه قدیمی پیرزن به داخل سرک میکشد.

مرد لبو فروش زمستان بی آنکه آمدن بهار را ایمان بیاورد متاعش را با صدای حنجره به فروش میرساند.

پیرزن خسته از صدای زمستانی مرد ، رویش را با پارچه بته جقه نشان مخملی میپوشاند.

صبح دیروز - داخلی - خانه پیرزنها

پیرزن با صدای مردی بیدار میشود که بادام بهاری به  ارمغان آورده است.پیرزن خوشحال است.او به قصد حمایت از مرد بهار دل بادام فروش پله های قدیمی خانه قدیمی اش را به هر زحمتی پایین میرود.

همیشه - همه جا - جلوی خانه ها

پیرزن با اشتیاقی به سبک دختران تازه به بلوغ رسیده به استقبال مظهر استجابت دعای اول بهار* میرود.

نگاه در چشمان رنجور مادر یخ می بندد.

مرد زمستان فروش لبو به دست دیروز ، امروز بادام میفروشد.

* حوّل حالنا ...

year